Blog! DIY Cities

Afaina de Jong en Maurice Specht houden zich bezig met het in kaart brengen en zichtbaar maken van burgerinitiatieven. Afaina deed dit in New York. In haar boek ‘For the People, By the People: A visual story on the DIY City’ wordt met foto’s weergegeven hoe de burger in New York invulling geeft aan zijn eigen leefruimte. Ze merkt op dat wellicht in Nederland minder kans en behoefte is voor eigen invulling van de leefomgeving omdat de kleine schaal waarop we in Nederland opereren voor veel controle zorgt en hiermee burgers de kans wordt ontnomen om zich creatief te uiten. Wellicht is er in New York dan wel meer initiatief, toch zijn er in Nederland genoeg initiatieven om in kaart te brengen. Dit deed Maurice Specht met de publicatie van ‘Handmade Rotterdam’. Volgens hem is er juist veel draagvlak voor initiatieven in Nederland. Een aantal van deze initiatieven presenteren zich vanavond.

Allereerst ‘Kus en Sloop’. Dit initiatief is gestart vanuit de woningbouwcorporatie om de kwaliteit van een wijk zichtbaar te maken bij andere stadsgenoten. Hiertoe werd een tijdelijke projectwijk door ‘Kus en Sloop’ ingericht met hotelwoningen. Dit in opzet tijdelijke format is overgedragen aan een lokale onderneemster om het karakter van het project te verduurzamen.

Kus En Sloop

Uit het publiek komt de vraag in hoeverre het hier nu eigenlijk gaat om het creëren van een imago. Hierop is een duidelijk antwoord: het gaat hier niet om creatie, maar puur om het zichtbaar maken van een bestaande situatie. Imago kan alleen van binnenuit de buurt komen. Het is niet iets dat opgeplakt kan worden en de buurt er vervolgens naar gaat leven.
‘Kijkruimte’ in Amsterdam Noord is een kunstproject dat sociaal geëngageerde kunstenaars uitnodigt om projecten te komen ontwikkelen in Amsterdam Noord. Met nadruk heeft dit initiatief een open karakter: Het gaat erom dat een vraag vanuit de buurt input geeft voor het project van een kunstenaar. ‘Kijkruimte’ wil hiermee een onzichtbare grens zichtbaar maken. In tegenstelling tot ‘Kijkruimte’ is ‘Placemakers’ juist niet gebonden aan één locatie. ‘Placemakers’ is altijd op locatie aanwezig, en per project is dit een ander gebied. Buurtbewoners, en in het bijzonder jongeren, leveren input. Volgens ‘Placemakers’ kijken jongeren namelijk op een andere manier naar openbare ruimte en zien snel kansen.

Kijkruimte

Maar wat zijn nou eigenlijk de verdienmodellen achter deze initiatieven? Bij de meeste initiatieven wordt er vanuit het stadsdeel en de woningcorporaties een vergoeding geleverd. Hier krijgen deze dan ook behoorlijk wat informatie over wat er in de buurt speelt voor terug. Is het gebruik van dit soort initiatieven niet simpelweg een goedkope manier om aan informatie te komen, en moet hier niet een veel hogere vergoeding voor beschikbaar zijn? Dit blijft een lastig punt, natuurlijk willen de initiatieven liever beter gefinancierd worden, maar uiteindelijk is het voor de meeste initiatiefnemers belangrijker dat het doel wat men voor ogen heeft behaald wordt. Je hoopt als initiatiefnemer juist dat je op een gegeven moment overbodig bent; dat betekent dat je je werk goed hebt gedaan! ‘DOETANK’ is een onderzoeks- en actiebureau voor sociaal wetenschappelijk onderzoek. Voor hen is dit gevoel heel herkenbaar: doen we niet veel te veel voor veel te weinig? Charlotte van ‘SamenInc' kan hierover meepraten: jarenlang zag ze vanaf de beleidskant hoe moeilijk het voor initiatiefnemers is om het hoofd boven water te houden. Daarom begon ze ‘SamenInc.’ dat het gesprek aan gaat met allerlei soorten partners die sponsoring kunnen bieden. Volgens haar zit je als initiatiefnemer erg in je eigen proces en heb je eigenlijk te weinig tijd voor het zoeken van sponsoring. Hiervoor probeert zij een oplossing te bieden.

De conclusie van de avond is dat luisteren naar, en het verplaatsen in mensen voor alle aanwezige initiatieven een kernwaarde is, en dat lange termijn betrokkenheid onmisbaar is voor het laten slagen van de projecten.