Blog! Joint Venture dag 2: Stadslandbouw - Sociale waarde / community building

In de grote zaal draait het in de tweede ronde van Joint Venture dag 2, wederom om stadslandbouw. Ditmaal ligt de focus echter op sociale cohesie. Het publiek maakt kennis met vier projecten die allen in meer of minder mate hierop zijn gericht.

De eerste ondernemers die aan bod komen, zijn Debra Solomon en Mariken Straat van Urbaniahoeve, een bedrijf dat kunst produceert in de openbare ruimte. Urbaniahoeve heeft als doel het realiseren van social design door urbane voedselproductie.

Ook de humoristische Sjef Meijerman, van Varkenshuis Rotterdam komt aan het woord. Sjef ziet zichzelf als een beeldend agrariër: “Ik ben een mix van een kunstenaar en een boer”. Deze beeldend agrariër is in het bezit van een varkenshuis is Rotterdam, Tilburg en Drente. Het Varkenshuis geeft de verantwoordelijk over twee varkens aan een groepje mensen. Deze mensen moeten de varkens voeden en in leven houden. Uiteindelijk is het ook aan deze groep mensen om de beesten te slachten. Waarom varkens? En geen kippen? Dit omdat je door het plaatsen van varkens in een bepaald gebied meteen het afvalprobleem aanpakt, aangezien varkens alles eten wat los en vast zit. Iemand uit het publiek vraagt zich af of je niet van boerenafkomst moet zijn om uiteindelijk de varkens te kunnen slachten. Krijgen de mensen die de dieren verzorgen niet teveel een band met de varkens? “Dat is inderdaad best lastig, maar ook mooi. Ik heb op een gegeven moment twee varkens gekocht en deze ook geslacht. De band die je met zo’n beest voelt, is ook direct de kracht. Veel vlees is waardeloos. Doordat je je hecht aan een beest, geeft dat het beest waarde en wordt het vlees waardevol.”

Farming the City

Ook Anke de Vrieze van organisatie Farming the City vertelt deze ronde nog een keer over haar onderneming. Ditmaal wordt duidelijk dat zij niet alleen onderzoekt wat er binnen Amsterdam gebeurt op het gebied van stadslandbouw, maar hier ook buiten Nederland onderzoek naar doet. Zo bestudeert zij ook projecten in de Verenigde Staten, China en Japan. Maar wat is dan de link wat betreft sociale cohesie? Hoe betrekt Farming the City mensen uit de buurt? Veel ondernemingen die door Anke in kaart worden gebracht, richten zich op sociale cohesie, wat maakt dat zij precies weet welke projecten hier succesvol in zijn en welke niet.

Tot slot vertelt Natasha Hagenbeek van I can change the world with my two hands over haar onderneming. Naast initiatiefnemer is Natasha ook kunstenares en trendonderzoeker. Zij richt buurtmoestuinen op. Zij begon haar onderneming in 2011 met tien mensen. Nu telt haar project 17 tuintjes, waar de mensen zelf ‘moestuinieren’. Snel blijkt dat dit project groter is dan het in eerste instantie doet vermoeden. In het midden van iedere moestuin is een centraal gebied. De oogst binnen dat gebied gaat naar de buurt, “Food for the hood”, zoals Natasha dit noemt. Daarnaast organiseert ‘I can change the world with my two hands’ open dagen en opent er af een toe een pop up store.

En dat bovenstaand project, zoals een aantal andere projecten die aan bod zijn gekomen, kleinschalig is, wordt gezien als iets positiefs. “Kleinschalige projecten hebben grote effecten”, aldus Natasha.