Blog! Lesje geschiedenis bij Future City

Dat we verhuisd zijn van de kleinere expo ruimte naar de grote zaal geeft al aan dat de interesse voor het onderwerp van vanavond, Future City, groot is. Een titel die grootse plannen, bizarre innovaties en ondenkbare ontwikkelingen impliceert. Het gaat immers over de stad in 2024.
Maar schijn bedriegt. Voor een goed beeld van het thema Future City neemt de eerste spreker van de avond, Todd Reisz, ons ver mee terug in de tijd, naar het jaar 1516...

Dit is namelijk het jaar waarin het boek Utopia verscheen van de Londonse auteur Thomas More. Een titel die, geheel in lijn met het thema future, op dat moment nog niet bestond. Het woord is namelijk een samenstelling van het woord outopia, dat 'no place' betekent, en eutopia dat staat voor 'good place'. Een droomplek dus waar alles anders en beter zou zijn dan het gevaarlijke, corrupte en overvolle London.
Vanaf dit moment in de geschiedenis blijven de dromen komen. De stad van de toekomst wordt herhaaldelijk opnieuw vormgegeven en wisselt in de tijd regelmatig van Utopia naar Dystopia en weer terug.
Toch is er volgens Todd een bepaalde lijn te ontdekken in de manier waarop naar de toekomst wordt gekeken en specifiek naar de ontwikkeling van de stad. Werd de stad namelijk eerst vooral gevreesd, ten tijde van Thomas More, later was er meer sprake van verachting (Metropolis 1927) en nog later werd de stad als maatschappij juist weer omarmd. Dit laatste is terug te zien in de huidige beelden die iets loslaten over de ontwikkeling van de stad. Hierin ligt de focus niet zozeer op de grote veranderingen maar juist op de kleinere aanpassingen die de ontwikkeling ten goede moeten komen; “We don't change anymore, we accept.” Aldus Todd Reisz.

Na deze inleiding wordt er bij City Think Lab een actieve bijdrage van het publiek verwacht. Onder leiding van Ulf Hackauf van de T?F (The Why Factory) gaan we in groepjes aan het werk. De bedoeling is om, naar aanleiding van een aantal toekomstige uitvindingen zoals 'transport zonder weerstand', een voorpagina van de krant te vullen.
Het gaat hierbij dus vooral om het scenariodenken. Het 'wat-alsverhaal'. Inmiddels zijn we, wellicht mede door de economische crisis, onze grootheidswaanzin voorbij en zullen kleine aanpassingen de toekomst beter moeten maken. Dat kleine aanpassingen niet persé leiden tot kleine ontwikkelingen blijkt wel uit de resultaten van deze oefening. Nieuwe wereldoorlogen, natuurrampen en gezondheidsproblemen prijken in grote koppen op onze voorpagina's. De Utopia voorbij?

In ieder geval bevestigt het de woorden van Todd Reisz. De veranderingen in de toekomst zullen zich vooral ontwikkelen vanuit dat wat er al is. De stad met zijn historie en cultuur vormt daarvoor een goede basis, een 'klein' detail dat de ontwikkelaars van de spookstad New Ordos in China net even gemist moeten hebben. In plaats van een langzame uitbreiding van de oorspronkelijke, overbevolkte, stad werd hier nog maar kort geleden gekozen voor een meer rigoureuze aanpak: de bouw van een geheel nieuwe stad binnen vijf jaar. Compleet met musea, bibliotheken en een enorm centraal plein. Het enige dat mist zijn bewoners... New Ordos is een stad geworden die hoogstwaarschijnlijk beter af was geweest door gewoon op papier te blijven staan. Net zoals bij de 'oer'-Utopia van Thomas More: een droombeeld, nooit bedoeld als een in de praktijk toepasbaar idee.