Blog! What's up? #43

Wat: What’s Up # 43 (Alweer de laatste editie van dit jaar!)
Waar: Pakhuis de Zwijger
Wanneer: dinsdag 6 december
Waarom: om een duikje te nemen in de hersens van onze Hollandse, creatieve geniën en doedelaars.
Wie: met o.a. Coverjunkie Jaap Biemans, doedelaar Hansje van Halem, fotograaf Gijsbert Hanekroot en fotografeIris Box.

Coverjunkie, Jaap Biemans, vindt alles wat met tijdschriften te maken heeft interessant. Hij ‘glijdt’ het meest op covers. Die covers verzamelt hij en post ze op zijn blog www.coverjunkie.com op basis van “likbaarheid” (ja, zijn eigen woorden). De mooiste covers van het afgelopen jaar zijn toch wel die van de Amerikaanse Vice, zegt hij. Zijn blog is een groot succes. Vooral in Amerika, want daar worden toch de meeste bladen gelanceerd. Check it out. Zelf maakt hij ook covers voor o.a. Vrij Nederland en Intermediair. Jaap blijft heel bescheiden over zijn mooie werk. “Ik heb ook lelijke dingen gemaakt. Pas dan kun je ook mooie dingen maken”. Het opmerkelijke van de avond was toch wel dat de meesten zich zorgen maken over het verdwijnen van papier met de opkomst van de iPad met al die apps. Volgens Jaap is papier nog steeds koning en is zijn doel in het leven papier weer te laten rocken!

Iris Box - www.irisboxphotography.nl

Iris Box, in de ban van Edward Muybridge, legt, net als Muybridge, tijd en beweging vast in haar werk. Ze is fotografe, maar is uitgekeken op stilstaande beelden. Hoe kun je tijd en beweging eigenlijk vastleggen? Met haar werk Evolution viert ze de 150ste verjaardag van Darwin. Evolution bestaat uit vier stills die in beweging worden gezet. Iris vertelt dat ze geïnteresseerd is in de beweging tussen de foto’s. “Mijn ambitie ligt bij het creëren van A naar B. Het moment tussen dingen”. Kortom: Iris is er van overtuigd dat er hartstikke spannende dingen gebeuren in in-between land en juist dat laat haar werk zien. Door middel van morfen geeft ze vorm en beweging aan haar werk. “Een kitsch trucje, maar heel effectief”. Jörgen vraagt wat we van haar kunnen verwachten in de nabije toekomst. Iris vertelt dat ze met een heel spannend concept bezig is: een project met paarden en animatie. Vier beelden van een paard dat door middel van animatie (gemaakt door Iris) en beweging (van de toeschouwer) het paard laat bewegen.

Hansje van Halem - hansje.net

Hansje van Halem is een excentriek lettertype, want zij “doedelt” het liefst met letters. Ze heeft een uitgesproken mening, “ik doe wat ik denk dat het beste is”, en zo hoort het ook, want dan kom je waar je wilt zijn. Hansje is ook “over de zeik” dat papier passé is. “Ik ben zo’n kindje met kunstouders. Papier is een belofte voor mij. Ik wil het gewoon hebben”. Zo is ze weleens met dertig kilo papier huiswaarts gekeerd. Ook Hansje heeft zichzelf heel duidelijke doelen gesteld, en als je dat doet, maak je ze ook waar. Je moet er wel in geloven, je zult jezelf verbazen. Ze vertelde o.a. over haar postzegels en hoe het gaat om voor een opdrachtgever te werken. “Er wordt ook wel eens wat afgekeurd ... toen moest ik uiteindelijk mijn darlings killen”. Ik denk dat dit voor iedereen moeilijk te accepteren is. Uiteindelijk stond ze toch mooi op de postzegels. Niet opgeven dus. “Hoe zie je jezelf over 40 jaar?” vraagt Jörgen. “Dan ben ik trots dat ik het nog 40 jaar heb volgehouden”.

Boek Gijsbrt Hanekroot - www.gijsberthanekroot.nl

Tot slot Gijsbert Hanekroot (Abba ... Zappa). Hij komt op met een nummer van Neil Young, helemaal verbaasd dat zowat niemand het nummer herkende. Klein generatiekloofje? Ach ja, dat geeft niks, want met zijn prachtig muziekfotoboek weet hij iedereen te raken. Wat een fantastische foto’s staan erin. Ben sprakeloos... Hij vertelt over zijn route tot fotograaf en zijn freelance werk voor Oor Magazine. Zijn grote inspiratiebron is Henry Cartier Bresson die ook te vinden is in zijn boek Abba ... Zappa. Gijs was zeer gedreven, want hij fotografeerde gemiddeld drie concerten per week, “na afloop voelde het iedere keer alsof ik een marathon had gelopen”. Hij staat zelf ook in het boek afgebeeld tussen fotografen, zelfs zonder camera. Waarom? De volgende foto laat zien wie de foto heeft geschoten met zijn camera: het is Mick Jagger. Daar mag je best trots op zijn. Verder vertelt Gijsbert dat hij lastige composities heel mooi vindt en borduurt voort op wat Joost van den Broek tijdens de Dag van de Fotografie zei. “Joost vindt fotograferen niet moeilijk. Ik vind het wel heel moeilijk”. Inmiddels heeft Gijsbert de popfotografie ingeruild voor docufotografie. Waarom hij is overgestapt is eigenlijk heel simpel: met concertfoto’s kun je je niet echt onderscheiden. Met portretfoto’s wel.

Gijsbert gaat zeker door met fotograferen. Hansje gaat als een speer. Jaap likt gezellig door (volg zijn blog op www.coverjunkie.com!) en ben ik heel nieuwsgierig naar Iris’ nieuwe werk met bewegende paarden (niet te verwarren met het werk van Muybridge). What's up? #44 staat gepland op dinsdag 10 januari met o.a. Bas Koopmans (Baster) en Kevin Boitelle (opslaan als). Don’t miss it!