Report! Tafel van 5 #2: het vermogen niet te oordelen

Maandag 10 oktober vond de tweede Tafel van 5 plaats waar het persoonlijke in verhouding tot het collectieve de boventoon voerde. In de stad, de plek bij uitstek voor het individu, kent men elkaar niet meer en staat het gevoel van behoren tot het grotere geheel onder druk. Dat geldt in sterke mate voor het persoonlijk handelen: de hufterigheid in de publieke ruimte, het niet omkijken naar de eigen buurt en gebrek aan waardering voor ontmoeting. De belangrijkste oorzaken hiervoor zijn de risicomijdende regelzucht, die een schoffering van de eigen verantwoordelijkheid is, het slechte voorbeeld dat politici geven en de complexiteit van de geglobaliseerde wereld. De tafelgasten zijn het er roerend over eens dat men van bovenaf meer moet loslaten opdat men van onderop elkaar de hand weer zal rijken.

Tafel van 5 #2: De Portretten

“Voor het eerst sinds begin jaren '80 heerst er weer een globale doemdenkerij en het pessimisme wordt versterkt door de muur van bureaucratie. Wat we nu echt nodig hebben is ruimte voor rationalisme waarbij rekening gehouden wordt met verzachtende omstandigheden.”
Max Bruinsma, hoofdredacteur Items

“Waarom leggen we de meetlat altijd bij de laagste steen? We halen alle eigenverantwoordelijkheid weg bij de mensen. Geef de vrijheid terug aan de mensen. Laat de energie stromen!”
Stanja van Mierlo, bedenker en drijvende kracht Blijburg

“Het stemt me hoopvol dat juist bij de nieuwe generaties Turken en Marokkanen veel positivisme heerst. Maar waar komt al die agressiviteit vandaan? We zijn nog steeds heel tolerant en vrij; dat mogen we niet verliezen onder het mom van de strijd tegen crises en terrorisme.”
Morad Bouchakour, fotograaf

"Het grootste probleem zijn de remmers in vaste dienst, de bureaucraten. Zorg dat de sleutels ter beschikking zijn; meer niet. De stad kan heel veel zelf.”
Ronald Rietveld, oprichter en eigenaar Rietveld Landscape

“In ons stadse leven kennen we de waarde niet meer van de kleine ontmoetingen. We vellen altijd gelijk een oordeel over een ander. En vaak is een aanraking voldoende. Dan voel je je gelijk gevalideerd.”
Nazmiye Oral, schrijfster en actrice