anyMeta 4.13.67 - Atom module 0.3.2 2013-05-20T09:31:42+02:00 http://www.dezwijger.nl/feed/atom/53516/nl Docu by Night i.s.m. IDFA http://www.dezwijger.nl/id/53512 2012-07-10T11:08:00+02:00 Docu by Night i.s.m. IDFA: The Ambassador <p><em>The Ambassador</em> toont de achterkant van Afrika, een onderwereld die zich op geen andere wijze laat vastleggen. Nominatie IDFA Award for best Feature-Length Documentary 2011</p> <p><strong>The Ambassador</strong><br/> <em>Mads Brügger</em><br/> Denemarken, 2011, 92 minuten</p> <p>"Het gesprek dat we zo gaan hebben, heeft nooit plaatsgevonden", zegt een handelaar in diplomatieke paspoorten in de openingssequentie van <em>The Ambassador</em>. De uitspraak geldt voor een substantieel deel van de film, dat met de verborgen camera is geschoten, en bepaalt tegelijk de waarde ervan: <em>The Ambassador</em> toont de achterkant van Afrika, een onderwereld die zich op geen andere wijze laat vastleggen. Mads Brügger is een Deens journalist en satire-grootmeester die vorig jaar tijdens Sundance de World Cinema Documentary Award won met The Red Chapel, waarin hij een nep Deens-Koriaans acteursduo Noord-Korea inloodst voor een optreden. Dit keer gaat hij, gekleed als neo-koloniaal, op pad naar de Centraal-Afrikaanse Republiek om er ambassadeur te worden namens Liberia. Hij zet er een luciferfabriek op, gerund door Pygmeeën, als dekmantel voor zijn ambities in de diamanthandel. Maar in feite gaat het Brügger erom te laten zien hoe de macht in het land is verdeeld en wordt verhandeld. Dat zijn missie bepaald niet ongevaarlijk is, blijkt bijvoorbeeld als het hoofd van de veiligheidsdienst, een ex-vreemdelingenlegionair, enige tijd na hun ontmoeting wordt vermoord.</p> <p><strong>The Ambassador</strong><br/> <em>Mads Brügger</em><br/> Denmark, 2011, 92 minutes</p> <p>"This conversation we're about to have never happened," says a dealer of diplomatic passports in the opening sequence of The Ambassador. It is a statement that sets the tone for a substantial part of this secretly shot film, and also proves the value of the method. The Ambassador reveals the dark side of Africa, an underworld that cannot be recorded in any other way. Mads Brügger is a Danish journalist and master satirist who won the 2010 Sundance World Cinema Documentary Award for The Red Chapel, in which he manages to get a Danish-Korean acting duo into North Korea for a performance. This time, dressed as a neo-colonialist, he sets off for the Central African Republic to impersonate the Liberian consul. He sets up a match factory run by pygmies as a cover for his ambitions in diamond trafficking. But Brügger is really there to show how the power in the country is allotted and traded. This mission is most definitely not without its dangers, as borne out by the murder of the chief of the security service, a former foreign legionnaire, some time after the two meet.</p> - ARTEFACT event sign_up_required 1 http://www.dezwijger.nl/id/53518 2012-07-11T09:39:00+02:00 Docu By Night i.s.m. IDFA: Last Train Home <p>Aangrijpend portret van Chinese arbeiders die hun geliefde familie achter lieten om geld te verdienen in ver gelegen industriegebieden. Winnaar IDFA Award for Best Feature-Length Documentary 2009</p> <p><strong>Last Train Home</strong><br/> <em>Lixin Fan</em> <br/> Canada/China, 2009, 85 minuten</p> <p>"We werken ver van huis. De oude mensen en de kinderen zijn in het dorp gebleven. Maar als een familie zelfs met Nieuwjaar niet bij elkaar kan zijn zou het leven zinloos zijn." Aldus een van de talloze Chinese arbeiders die jaarlijks de heroïsche tocht ondernemen van de nieuwe industriegebieden naar hun dorpen in de provincie. Kalm observerend en zonder commentaar brengt Lixin Fan gedurende twee jaar het wel en wee van zo'n familie in beeld. Zestien jaar geleden verlieten vader en moeder de armoede van het platteland om hun geluk te beproeven in de nieuwe economische zones. Hun dochtertje lieten ze achter bij haar grootouders. Nu maken ze lange dagen in een van de vele grauwe fabrieken van waaruit het westen van goedkope kleding wordt voorzien. Het zwaarste werk is echter de Nieuwjaarsreis. Onthutsend is de aanblik van de mensenmassa die zich voor het station heeft verzameld. Dagenlang wacht het echtpaar op een kaartje. Als een sneeuwstorm het spoor heeft ontregeld is de chaos compleet. Toch lukt het ze telkens weer, maar zal het ze ook lukken het gezin bij elkaar te houden en hun dochter en haar broertje braaf te laten studeren van het naar huis gestuurde geld? Pijnlijke momenten onthullen dat de Chinese lankmoedigheid grenzen kent.</p> <p><strong>Last Train Home</strong><br/> <em>Lixin Fan</em> <br/> Canada/China, 2009, 85 minutes</p> <p>"We work far away from home. The old and young are still in the village. If the family can't even spend New Year together, life would be pointless." These are the words of one of the countless Chinese workers who make the heroic journey each year from the new industrial areas to their villages in the provinces. In a calm and observational style devoid of comment, Lixin Fan captures two years in the life of one of these families. The father and mother left the poverty of the country 16 years ago to try their luck in the new economic zones, leaving their daughter behind with her grandparents. Now they work long hours in one of the numerous gray factories that supplies the West with cheap clothing. That said, the most toilsome endeavor is the New Year trip. The sight of the multitude gathered at the station is disconcerting, and the couple waits for a ticket for days. When a snowstorm throws rail service into disorder, the chaos is complete. They still manage time and again, but will they also succeed in keeping the family together and ensuring an education for their children, with the money they send home? Painful moments reveal that the patience the Chinese are known for has its limits.</p> - ARTEFACT event sign_up_required 1 http://www.dezwijger.nl/id/53522 2012-07-12T17:06:58+02:00 Docu by Night i.s.m. IDFA: Colony <p>Micro-beelden maken het een feest voor het oog maar het onderwerp is serieus: grote bedreiging voor de voedselproductie in de USA. Winnaar IDFA Award for Best First Appearance 2009</p> <p><strong>Colony</strong><br/> <em>Carter Gunn, Ross McDonnell</em><br/> Verenigde Staten, Ierland, 2009, 85 minuten</p> <p><em>Colony</em> is een feest voor het oog. Micro-opnames van bijen, bloemen en bomen. Kunstzinnig gestapelde bijenkasten en imkers die op een indringende manier in beeld zijn gebracht, die doen denken aan het werk van fotograaf Rineke Dijkstra. Deze bijenhouders zijn met hun miljoenen bijen agrarisch Amerika behulpzaam. Bijen spelen namelijk een cruciale rol in de land- en tuinbouw en dus in de voedselketen. Kort gezegd: zonder bijen geen bevruchting, zonder bevruchting geen oogst. De bijenhouders zijn echter getroffen door een angstaanjagend fenomeen: Colony Collapse Disorder (CCD), bijenkoloniën die uitzwermen zonder weer terug te komen bij hun volk. Het brengt niet alleen hun beroep in gevaar, maar ook de voedselproductie. <br/> Carter Gunn en Ross McDonnell belichten het probleem vanuit een aantal verschillende posities. David Mendes is het publieke gezicht als woordvoerder van zijn beroepsgroep. Vanuit die hoedanigheid oefent hij druk uit op multinationals als Bayer die de landbouwpesticiden produceren die volgens hem de bijen zouden kunnen schaden. De persoonlijke invalshoek komt van Lance Seppi, een jonge bijenhouder die aan het begin van zijn loopbaan staat. Het verhaal van Lance is een aangrijpend relaas over het kinderrijke, godvrezende gezin Seppi waarvan hij de oudste zoon is. Met een mengeling van onzekerheid en jeugdige overmoed probeert hij zich staande te houden in een tijd van economische tegenwind.</p> <p><strong>Colony</strong><br/> <em>Carter Gunn, Ross McDonnell</em><br/> USA, Ireland, 2009, 85 minuten</p> <p>Colony is a real visual treat, featuring extreme close-ups of bees, flowers, and trees. It presents artistic footage of beehives and beekeepers in a direct, penetrating way that is reminiscent of the work of Dutch photographer Rineke Dijkstra. These beekeepers and the millions of bees they keep are of inestimable value to agriculture in America. Bees play a crucial role in agriculture and horticulture, and are therefore essential to the food chain. In short: no bees means no pollination, and no pollination means no harvest. Currently, beekeepers are facing an extremely worrying problem known as Colony Collapse Disorder (CCD); colonies of bees swarm out of their hives but then fail to return. This jeopardizes not only the beekeepers' livelihoods, but also food production in general. In Colony, Carter Gunn and Ross McDonnell examine this problem from a number of perspectives. Beekeeper spokesman David Mendes is the public face of the profession, and as such is putting pressure on multinational companies such as Bayer, which produce agricultural pesticides he believes could be harming bees. A more personal perspective comes in the form of Lance Seppi, a young beekeeper who is just starting out. With a mixture of uncertainty and youthful overconfidence, he tries to keep his business going in extremely trying economic circumstances.</p> - ARTEFACT event sign_up_required 1 http://www.dezwijger.nl/id/53563 2012-06-22T10:17:00+02:00 Docu by Night i.s.m. IDFA: DeWolff <p>Regisseur <em>Carin Goeijers</em> volgt de piepjonge psychedelische bluesrockers uit Geleen gedurende een tumultueus jaar.</p> <p><strong>DeWolff</strong><br/> <em>Carin Goeijers</em><br/> Nederland, 2011, 80 minuten</p> <p>De drie bandleden van <em>DeWolff</em> steken hun enthousiasme niet onder stoelen of banken als hun manager Ron Engelen ze het grote nieuws brengt: ze staan op Pinkpop, het grootste popfestival van Nederland. Het evenement in mei wordt de start van een jubelzomer voor de piepjonge psychedelische bluesrockers uit Geleen: ze winden clubs door heel Nederland om hun vingers, spelen in het voorprogramma van The Black Keys een uitverkocht HMH plat en reizen naar Boedapest voor hun eerste buitenlandse optreden op het Sziget festival. Regisseur <em>Carin Goeijers</em> volgt de band gedurende een tumultueus jaar. Bandleden Pablo en Luka van de Poel en Robin Piso doen wat alle rockbandjes doen - ze geven alles tijdens hun optredens, drinken biertjes en maken platte scheetgrappen in de bus naar huis - maar wel met Limburgse bescheidenheid: ze hebben geen groupies maar lieve vriendinnetjes, en als ze in een dronken bui een kleedkamer kort en klein slaan, krijgen ze een standje van manager Ron en kopen ze de volgende dag beduusd een nieuwe bank voor de zaaleigenaar. Tussen de regels door zien we hoe het plotselinge succes van hun band invloed heeft op hun ontluikende levens, van hun relaties tot de carrièreplannen die ze maken.</p> <p><strong>DeWolff</strong><br/> <em>Carin Goeijers</em><br/> The Netherlands, 2011, 80 minutes</p> <p>The band members of <em>DeWolff</em> make no effort to conceal their wild enthusiasm as manager Ron Engelen tells them the big news: they have been invited to play at Pinkpop, Holland's biggest pop festival. The event in May will be the start of an intense year for the young psychedelic blues rockers from Geleen, a town in the south of the Netherlands. They have audiences all over the country under their thumb, they open for The Black Keys in a sold-out Heineken Music Hall, and they travel to Budapest for their first foreign gig at the Sziget Festival. Director <em>Carin Goeijers</em> follows the band during a tumultuous year. Pablo and Luka van de Poel and Robin Piso act like any other rock band - they give their all during the shows, drink beer and make fart jokes in the tour bus on the way back home. The difference is that the trio is disarmingly modest. They have nice girlfriends instead of groupies, and when they do trash a dressing room one drunken night and catch hell from Engelen, they buy the concert hall a new couch in shame. Between the lines, we see how the sudden success of the band influences their relationships and the career choices they make.</p> - ARTEFACT event sign_up_required 1 http://www.dezwijger.nl/id/53566 2012-07-10T11:09:52+02:00 Docu by Night i.s.m. IDFA: 5 Broken Cameras <p>De vijf videocamera's van Palestijnse landarbeider Emad vertellen het verzetsverhaal van zijn dorp tegen de Israëlische onderdrukking. Special Jury Award 2011 en de Publieke Omroep IDFA Audience Award 2011</p> <p><strong>5 Broken Cameras</strong><br/> <em>Guy Davidi</em><br/> Nederland, Frankrijk, Israël, Palestina, 90 minuten</p> <p>De Palestijnse landarbeider Emad heeft vijf videocamera's. Elk van deze camera's vertelt een deel van het verhaal over het verzet van zijn dorp tegen de onderdrukking door Israël. Emad woont in Bil'in, een dorp op een paar kilometer afstand van de bezette westelijke Jordaanoever. Met de eerste camera legde hij vast hoe in 2005 de bulldozers kwamen om olijfbomen uit de grond te trekken waar, dwars door het land van zijn dorpsgenoten, de muur werd gebouwd die de oprukkende Joodse nederzettingen van de Palestijnen moest scheiden. In die eerste dagen waarin het verzet tegen de Joodse kolonisten en de alom tegenwoordige Israëlische soldaten op gang komt, wordt zijn vierde zoon Gibreel geboren. Beelden van de boreling, die uitgroeit tot een vroegwijze kleuter, de vele vreedzame protestacties en de gestaag vorderende bouw van de scheidingsmuur wisselen elkaar af. Het verzet groeit, mensen uit de hele wereld (waaronder mense uit Israel) helpen, maar de strijd wordt grimmiger, er worden mensen gearresteerd en er vallen dodelijke slachtoffers in het dorp. Emad blijft filmen, ondanks de smeekbeden van zijn vrouw die bang is voor represailles, en maakt zo een zeer persoonlijk en indringend document over de strijd van een dorp tegen geweld en onderdrukking.</p> <p><strong>5 Broken Cameras</strong><br/> <em>Guy Davidi</em><br/> The Netherlands, France, Israël, Palestine, 90 minutes</p> <p>Palestinian farm laborer Emad has five video cameras, and each of them tells a different part of the story of his village's resistance to Israeli oppression. Emad lives in Bil'in, just west of the city of Ramallah in the West Bank. Using the first camera, he recorded how the bulldozers came to rip the olive trees out of the ground in 2005. Here, a wall was built directly through his fellow villagers' land to separate the advancing Jewish settlements from the Palestinians. In the first days of resistance to the Jewish colonists and the ever-present Israeli soldiers, Emad's son Gibreel was born. Scenes shift from the infant growing into a precocious preschooler to the many peaceful acts of protest, and the steady progress of the construction of the dividing wall. Sympathizers from all over the world, including from Israel, provide help as resistance develops, but when the situation intensifies, people are arrested and villagers are killed. Emad keeps on filming despite pleas from his wife, who fears reprisals. It makes for an intensely powerful personal document about one village's struggle against violence and oppression.</p> - ARTEFACT event sign_up_required 1 http://www.dezwijger.nl/id/53569 2012-07-10T11:10:14+02:00 Docu by Night i.s.m. IDFA: Autumn Gold <p><em>Jan Tenhaven</em> volgt een vijftal hoogbejaarde Europese atleten die zich opmaken voor belangrijke kampioenschappen in Finland. IDFA DOCU Award 2010</p> <p><strong>Autumn Gold</strong><br/> <em>Jan Tenhaven</em><br/> Oostenrijk, Duitsland, 94 minuten</p> <p><em>Jan Tenhaven</em> volgt een vijftal Europese atleten die zich opmaken voor belangrijke kampioenschappen in Finland. Ze beoefenen allemaal een eigen discipline, maar één ding hebben ze gemeen: ze zijn hoogbejaard. De Oostenrijkse kunstenaar Alfred (100) traint voor het onderdeel discuswerpen en gaat voor niet minder dan een gouden medaille. Zijn leeftijd is geen reden om achter de geraniums te kruipen: "Ik voel me helemaal geen honderd. Tja, dat lichaam wordt natuurlijk steeds ouder. Maar zolang het nog werkt is dat niet zo erg." Ook de Duitse Ilse (85, kogelstoten), de Zweed Herbert (93, honderd meter), de Tsjech Jií (82, hoogspringen) en de Italiaanse journaliste Gabre (leeftijd geheim, discuswerpen) laten zich niet tegenhouden door hun leeftijd. We volgen de atleten bij hun trainingen, hun dagelijkse bezigheden in en rond het huis en zien hen presteren tijdens die langverwachte wedstrijd. Ze dwingen respect af met hun levenshouding en de voor hen soms levensgevaarlijke oefeningen. Ze weigeren het leven op te geven, ondanks overleden partners of lichamelijke gebreken. Herbert: "Ik wil zo proberen mijn leven te verlengen. Als ik er vandaag mee zou stoppen, zou ik binnen een maand dood zijn." Een film over de liefde voor sport als metafoor voor de liefde voor het leven.</p> <p><strong>Autumn Gold</strong><br/> <em>Jan Tenhaven</em><br/> Austria, Germany, 94 minutes</p> <p>Director <em>Jan Tenhaven</em> follows five European athletes preparing for an important competition in Finland. They all practice different disciplines, but have one thing in common: they are all well past retirement age. Austrian artist Alfred (100) is in training for the discus event, and will be happy with nothing less than a gold medal. He considers his age no reason to slow down: "I don't feel anything like a hundred. Of course, my body keeps getting older. But as long as it still works, that's not such a problem." For German Ilse (85, shot-put), Swede Herbert (93, hundred-meter), Czech Jií (82, high jump) and Italian journalist Gabre (age classified, discus), age is also no obstacle. We follow the athletes in training, in their daily activities in and around their homes, and see how they perform in the highly anticipated competition. They earn respect with their attitude toward life and their exercises, which are by no means without risk. They simply refuse to give up on life, in spite of deceased partners or physical infirmity. Herbert: "I see this as a way to lengthen my life. If I were to stop today, I'd be dead within a month." A film about love of sports as a metaphor for love of life.</p> - ARTEFACT event sign_up_required 1 http://www.dezwijger.nl/id/53572 2012-07-19T09:47:04+02:00 Docu by Night i.s.m. Food Film Festival: Raising Resistance <p>Kleine Paraguayaanse boeren die in opstand komen tegen grootschalige sojateelt in hun land. Speciale editie i.s.m. Food Film Festival met (h)eerlijke BBQ en live muziek vanaf 19.00 uur.</p> <p>Naast de film zorgt FFF ook voor live muziek en kun je vanaf 19:00 lekker op het terras genieten van een heerlijke barbecue voor €15,- per bord. Meld je hiervoor wel even aan via dit <strong><a href="https://www.facebook.com/events/383280041725475/">facebook-event</a></strong>. </p> <ul> <li>Speciale editie in samenwerking met <a href="http://www.foodfilmfestival.nl">Food Film Festival</a>.</li> </ul> <p><strong>Raising Resistance</strong><br/> <em>Bettina Borgfeld, David Bernet</em> <br/> Duitsland, Zwitserland, 2011, 85 minuten</p> <p>De grond in Paraguay leent zich perfect voor het telen van soja. De afgelopen jaren werden dan ook talloze hectares bos gekapt voor de teelt van deze proteïnerijke boon. Ook het land van boer Geronimo wordt inmiddels omringd door sojaplantages. Plantages die rijkelijk besproeid worden met pesticiden, waartegen alleen de genetisch gemanipuleerde sojaplanten bestand zijn. Helaas reikt het gif verder dan de grenzen van de sojavelden. Zo blijft er niet alleen steeds minder grond over voor campesinos (lokale boeren) als Geronimo, maar wordt het hen ook onmogelijk gemaakt zelf gezonde gewassen te telen. In <em>Raising Resistance</em> laten <em>Bettina Borgfeld</em> en <em>David Bernet</em> zien hoe de campesinos in opstand komen tegen de grootschalige sojateelt in hun land. Geleid door de immer vriendelijke Geronimo kraken ze een stuk landbouwgrond, proberen ze het sproeien van pesticiden tegen te houden en laten ze hun stem horen in de media. Ook de grootgrondbezitters krijgen van de filmmakers ruimte om hun verhaal te doen.</p> <p><strong>Raising Resistance</strong><br/> <em>Bettina Borgfeld, David Bernet</em><br/> Germany, Switzerland, 2011, 85 minutes</p> <p>The ground in Paraguay is perfect for the cultivation of soy. In recent years, countless acres of forest have been chopped down to make room for the growing of this protein-rich bean. The land of a farmer named Geronimo is now completely surrounded by soy plantations. These are generously sprayed with pesticides - poison that only the genetically modified soy plants are immune to. Unfortunately, the pesticides spread farther than the boundaries of the soy fields. So not only is there less and less land for the campesinos, or local farmers like Geronimo, but it also becomes impossible for them to cultivate healthy crops themselves. In <em>Raising Resistance</em>, <em>Bettina Borgfeld</em> and <em>David Bernet</em> capture the campesinos as they revolt against the enormous soy business in their country. Led by the ever-friendly Geronimo, they squat a section of farmland, try to stop the spraying of pesticides, and make their voices heard in the media. The filmmakers also give the floor to the large landowners.</p> <p><span class="inline-image-wrapper"><object width="400" height="300"> <param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/0C9zj8H6ZVY&fs=1" /> <param name="allowFullScreen" value="true" /> <param name="allowscriptaccess" value="always" /> <param name="wmode" value="transparent" /> <embed src="http://www.youtube.com/v/0C9zj8H6ZVY&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" wmode="transparent" width="400" height="300"></embed> </object><span class="inline-caption"><span class="caption-title"><a title="Vergroot afbeelding - Raising Resistance Trailer English Subtitles - Pakhuis de Zwijger" href="/page/53574/nl">Raising Resistance Trailer English Subtitles</a></span></span></span><br/> <span class="inline-image-wrapper"><a href="http://www.dezwijger.nl/page/54958/nl"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/qbwx/image/240/54958-400-215.jpg" height="215" width="400" alt="" title="Food Film Festival logo"/> </a><span class="inline-caption"><span class="caption-title"><a title="Vergroot afbeelding - Food Film Festival logo - Pakhuis de Zwijger" href="/page/54958/nl">Food Film Festival logo</a></span></span></span></p> - ARTEFACT event sign_up_required 1 http://www.dezwijger.nl/id/53575 2012-07-10T11:10:51+02:00 Docu by Night i.s.m. IDFA: Ballroom Dancer <p>Ontroerend en tragisch portret van een danser wiens grenzenloze honger naar succes zijn relatie en carriere op het spel zet. Nominatie IDFA Award for Best First Appearance 2011</p> <p><strong>Ballroom Dancer</strong><br/> <em>Andreas Koefoed, Christian Bonke</em><br/> Denemarken, 2011 78 minuten</p> <p>Op archiefbeelden is te zien hoe Slavik in 2000 met zijn toenmalige danspartner zijn ultieme gloriemoment beleeft. In dat jaar werd de Oekraïner voor het eerst wereldkampioen Latijns-Amerikaanse dans. Een succesvolle carrière volgt. Inmiddels is het tien jaar later. Slavik is al jaren gestopt met dansen, het lichaam is wat sleets, maar hij aast op een comeback. Samen met zijn dans- en liefdespartner Anna wil hij nog een keer een poging doen om te schitteren op de dansvloer. Kan zij omgaan met het temperamentvolle en veeleisende karakter van haar geliefde? En zal de liefde in de weg zitten? De documentaire volgt het duo terwijl ze de wereld over reizen langs verschillende internationale danswedstrijden, tijdens repetities en in hotelkamers. Het verhaal wordt niet alleen verteld via dialogen, maar vooral via het scherpe observeren van de lichaamstaal van het duo. Iedere blik verraadt iets van de emoties die onder de oppervlakte borrelen: vertedering, irritaties, jaloezie, twijfel. De maker komt ongekend dicht bij zijn personages, er lijkt hem geen enkele beperking te zijn opgelegd bij het filmen. Hierdoor ontstaat een ontroerend en tragisch portret van een man wiens honger naar succes geen grenzen kent, en daardoor tegen beter weten in zijn relatie, zijn carriere en alles wat hij kent op het spel zet.</p> <p><strong>Ballroom Dancer</strong><br/> <em>Andreas Koefoed, Christian Bonke</em><br/> Denmark, 2011 78 minutes</p> <p>Archive footage from 2000 shows how Slavik had his ultimate moment of glory with his former dance partner. That was the year this Ukrainian first became the World Latin American Dance Champion. A successful career seemed certain, but now 10 years have gone by, and Slavik stopped dancing a long while ago. His body is showing signs of age, but he is still aiming for a comeback. Together with Anna, his partner in dance and life, he wants one more chance to shine on the dance floor. But can Anna deal with her lover's temperamental and demanding nature? And will love get in the way? The film follows the duo all over the world as they travel to international dance competitions, rehearsals and hotel rooms. More than through dialogue, this story is told through sharp observation of the couple's body language. Every glance betrays something of the tenderness, irritations, jealousy, and doubts bubbling under the surface. There were apparently no restrictions to what the filmmaker recorded, and he gets incredibly close to his characters. This makes for a moving and tragic portrait of a man whose hunger for success knows no boundaries. Against his better judgment, he is placing his relationship, his carrier and everything he knows on the line.</p> - ARTEFACT event sign_up_required 1