Blog

anyMeta 4.13.62 - Atom module 0.3.2 2012-02-11T23:41:28+01:00 http://www.dezwijger.nl/feed/atom/409/nl Blog http://www.dezwijger.nl/id/43283 2012-02-06T12:10:25+01:00 Report! Bridging Capital

Vrouwelijk ondernemer- en leiderschap: hot topics bij talkshow Bridging Capital. Blogger Nienke doet verslag.

door Nienke van Baal Tientallen vrouwen komen samen op de vijfde etage van Pakhuis de Zwijger. Stuk voor stuk verschillend, maar met één gezamenlijk doel: ze willen de positie van alle werkende vrouwen verbeteren. Vrouwenorganisatie Business and Professional Women (BPW) zet zich in voor deze vrouwen en organiseert inspirerende bijeenkomsten. Zo nu Bridging Capital, een talkshow waarbij de werkende vrouw centraal staat. Bridging Capital is een idee van Samira Bouchibiti, voorzitter van BPW Nederland. Met dit initiatief geeft zij vrouwen de mogelijkheid met elkaar te netwerken en nieuwe samenwerkingen aan te gaan. Externe sprekers tijdens de talkshow zijn Agnes Jongerius, Andrée van Es, Marja Ruigrok en Klaar Meekhof. Vier krachtige vrouwen met een sterke mening. Zij praten onder andere over talent, ambitie en succes. Erg herkenbare onderwerpen voor deze topvrouwen. Vooral de drive om te presteren is een gevoel dat zij delen. Ook doen zij er alles aan om zichzelf te blijven ontwikkelen. Ondernemende types dus. Of dit soort vrouwen ook wel eens tevreden is? Nee, eigenlijk niet. Tevredenheid is luiheid volgens Andrée van Es, wethouder van GroenLinks in Amsterdam. Trots zijn ze wel, deze vrouwen, maar er is altijd ruimte voor nieuwe uitdagingen. Een ander belangrijk discussiethema is vrouwenemancipatie. ‘Emancipatie? Is dat niet iets van de vorige eeuw?’, zou je kunnen denken. Maar blijkbaar niet. Op de werkvloer bestaan nog steeds ongelijkheden tussen mannen en vrouwen. Het is namelijk zo dat mannen met dezelfde functie vaak meer verdienen en sneller kans maken op een hogere job. “Mannen kunnen nu eenmaal beter onderhandelen”, is de reactie van Agnes Jongerius (voorzitter van de FNV). En als zelfs één van de machtigste vrouwen van Nederland zo’n uitspraak doet, wil dat wel wat zeggen. Maar vooral zij laat het daar natuurlijk niet bij zitten. Opkomen voor haar recht kan Agnes wel. Zij geeft als tip om te geloven in je eigen gelijk, want anders kom je er niet. Aarzelen is dus funest. Bluffen daarentegen mag wel. Het is best oké om zo nu en dan je vrouwelijke bescheidenheid aan de kant te zetten. Dat je hiervoor stevig in je schoenen moet staan is wel duidelijk. Hoe je dat moet doen legt talentcoach Callista Roelofs uit tijdens een masterclass. Aan de hand van haar zelfgeschreven e-book Breek uit de waan van de dag presenteert zij een motiverend verhaal over het aanpakken van dingen die buiten je comfortzone liggen. Als laatste wordt medegedeeld dat wij, vrouwen, elkaar best eens wat vaker mogen helpen. Bijvoorbeeld door complimentjes te geven, moed in te praten en elkaars talenten te benoemen. ‘Samen staan we sterk’ luidt het motto van BPW dan ook en met die instelling wordt Bridging Capital afgesloten. - ARTICLE text 1 http://www.dezwijger.nl/id/43190 2012-02-07T16:22:53+01:00 Tafel van 5 #10: De Gasten

Maak kennis met de gasten van de Tafel van 5 #9: Liesbeth in 't Hout, Andre van Stigt, Bob van der Zande, Soheila Najand en Johan Fretz.

De kavel en zijn omgeving: waar dromen zelfbouwers van en wat is daadwerkelijk mogelijk? Door Meike Zwaan.

Bij het tweede zelfbouwcafé ging het over de kavel en zijn omgeving, de zandvlakte waar zoveel over gefantaseerd wordt. De verwachtingen van deze avond zijn hooggespannen, veel zelfbouwers zijn nog onzeker over hun omgeving en de hoeveelheid woonlagen die er in hun achtertuin gerealiseerd zal worden. Met de aanwezigheid van het Team Zelfbouw en twee stedenbouwkundigen hopen deze zelfbouwers op meer duidelijkheid. Eerst wordt de tussenstand opgemaakt van de situatie op de zelfbouwkavels. Van de geadopteerde stellen heeft één stel de financiering rond en wordt er gepraat met een bevriende architect. Ervaring met particulier opdrachtgeverschap van de architect lijkt bij dit stel niet van doorslaggevend belang te zijn, wel zoeken ze naar een aannemer die eerder met zelfbouwers heeft gewerkt. Dit stel heeft een ecologische en energiezuinige woning op het Zeeburgereiland op het oog. Bij een ander stel is er uitzicht op het slagen van de financiering en is er een architect gevonden die met de zelfbouwers in zee wil gaan. Behalve architecten en collectieve particuliere opdrachtgevers (de zgn. CPO’ers) zijn er deze keer ook twee timmermannen aangeschoven die zich willen verdiepen in de mogelijkheden van het bouwen van een eigen huis in de Houthavens. De teleurstelling is zichtbaar als blijkt dat er op deze avond met koffie en soep geen kavels uit worden gegeven maar dat men minstens een nacht voor in de auto moet overnachten om kans te kunnen maken op een eigen stukje Amsterdam bij de volgende Zelfbouwmarkt. De zelfbouwers dromen over hun uitzicht, hun daktuin en staan met decibelmeters op hun toekomstige woonplek. Frans de Rooij en Marcel Bloemendaal, beide stedenbouwkundige, nemen een aantal van de zorgen van de zelfbouwers weg. Ze geven duidelijkheid over het bestemmingsplan van de gemeente en de afspraken die er zijn gemaakt over de hoeveelheid lagen die er gebouwd worden rondom de kavels. Een verheldering, maar tevens een signaal om de informatievoorziening van de gemeente richting de zelfbouwers wat te optimaliseren. Een ander thema bij dit zelfbouwcafé is de inmenging van de zelfbouwers in de publieke ruimte, betekent het zelfbouwen dat je je eigen kavel onder handen neemt of heeft men ook inspraak in parkeergelegenheid, straatverlichting en gemeenschappelijk groen? Door Frans de Rooij en Marcel Bloemendaal wordt daar verschillend op gereageerd. In de Buiksloterham gaat het om het transformeren van een bedrijventerrein, de structuur van het gebied ligt daarmee meer vast dan bijvoorbeeld op het Zeeburgereiland of in de Houthavens. Vanuit de zaal klinkt het advies om zo snel mogelijk met de gemeente om de tafel te gaan zitten om te voorkomen dat de gemeente het heft in eigen hand neemt, zoals dat gebruikelijk is in de publieke ruimte. Goed nieuws voor de mensen zonder kavel, de gemeente lijkt enthousiast over het fenomeen en denkt mee over nieuwe locaties in de stad waar particuliere initiatieven kunnen worden gerealiseerd. Mirjana Milanovic van Team Zelfbouw laat zien dat zoveel mogelijk verschillende braakliggende / transformerende terreinen worden bekeken en geeft aan dat er tal van mogelijkheden zijn op het gebied van particulier ondernemerschap. Te denken valt enerzijds aan nieuwbouw van vrijstaande huizen, rijtjeswoningen, hoogbouw en grote collectieve projecten. Anderzijds is het mogelijk te werken aan het renoveren van panden, het transformeren van kantoorpanden en andersoortige leegstand. Over het algemeen komt naar voren dat de dichtheid van de stad groot zal blijven, een lap grond met uitzicht is geen realistisch plan voor binnen Amsterdam. Bovendien geldt op elke kavel een bouwverplichting. De zelfbouwers worden lekker gemaakt voor Menno Vergunst, een van de mede-initiatiefnemers van Vrijburcht. Hij laat beelden zien van een buurttheater, kinderdagverblijf, logeerkamers en woningen voor lichtverstandelijk gehandicapte jonge mensen. Dit alles gerealiseerd door een groep creatieven die een duidelijk beeld hadden van de omgeving waar ze wilden wonen. Het zelfbouwen sloot voor hen aan bij hun mentaliteit: je woont niet alleen in je huis, maar ook in je buurt. Een collectief woonproject is niet alleen gunstig voor de bewoners, maar heeft tevens een meerwaarde voor de buurt. Zijn verhaal toont aan dat zelfbouwende buurten met eigen initiatief en een beetje eigenwijsheid, zelf hun openbare ruimte kunnen ontwerpen en creëren in het grijze gebied dat rondom de gemeentelijke regelgeving bestaat. Meike Zwaan http://www.dezwijger.nl/id/40518 ARTICLE text 1 http://www.dezwijger.nl/id/43093 2012-02-02T12:03:57+01:00 Report! Tafel van 5 #9: Samenwerken in de stad Bij de negende tafel van #5 spraken de gasten over eigenaarschap in de kunst- en cultuursector, het beïnvloeden van processen en het verbinden van individuen en instituten. Amsterdam heeft een enorm potentieel maar heeft een zwakte op het gebied van keuzes maken en samenwerken. De kunst- en cultuursector is sterk individualistisch georiënteerd en probeert in tijden als deze vooral het ego te redden. De sector is veel meer een instrument van de lokale politiek dan een collectieve onderneming. Door het bewerkstelligen van samenwerking en collectiviteit kan de aandacht verschuiven naar het artistieke werkveld en de programmering. Het verbinden van individuen en instituten en het beïnvloeden van processen kan een energie vrijmaken waarin iedereen op zijn best is. Procesdenken is zodoende veel vruchtbaarder dan resultaatgericht denken. De financiële crisis noopt tot het aanboren van nieuwe verdienmodellen. Volgens Ole Bouman heeft de creatieve en innovatieve sector een belangrijke rol in het maken van een zachte landing. Door het provisorisch lappen van de wonden van de crisis komt de klap des te harder aan. Juist de nieuwe verdienmodellen en het inspelen op de nieuwe vormen van architectuur bedrijven maken dat we een zachte landing tegemoet gaan waar we op den duur op verder kunnen bouwen. Instituten als het Rijksmuseum komen over als ministerie van de goede smaak, als fort van Cuypers. Volgens Wim Pijbes zou het meer moeten omarmen en uitnodigen om de beleving niet pas na de kassa te laten beginnen en de voorpret zo lang mogelijk te stretchen. De ervaring van het Rijksmuseum begint al op het museumplein, daar moet men al gericht zijn op het beleven van het museum. Door het maken van keuzes en het tentoonspreiden van visies investeer in je in de kwaliteit. We zijn het aan Amsterdam verplicht om niet 'de omweg waard' te zijn maar 'het doel van de reis'. In Noord zie je dat juist door het ontbreken van grote instituten er een groot speelveld is om mensen te binden en in aanraking te laten komen met kunst en cultuur. Door te gast te zijn in een omgeving en te luisteren naar de mensen die er al sinds jaar en dag leven kunnen mensen zich verbinden. Dat doe je door ze niets op te leggen maar ze uit te nodigen om te participeren. De onbevangenheid van de bewoners van noord maakt de experimentele ruimte groter. De barrière van de ring maakt noord tot enerzijds gediskwalificeerd door de grote instituten en anderzijds tot een gebied met waanzinnige potentie door initiatieven als de Noorderparkkamer en de Tolhuistuin. "In de culturele sector is men veel met zichzelf bezig. Het systeem is ambtelijk en bureaucratisch en er wordt te weinig samengewerkt. Als er meer wordt afgestemd en samengewerkt blijft er meer tijd en energie over voor de artistieke taak van culturele instellingen." Marjo van Schaik - change facilitator "Wat we als stad nodig hebben is het maken van een zachte landing door met creativiteit in te springen op de huidige economische situatie. Architecten die zich bezig hielden met leegstand en stedelijke landbouw werden als geitenwollensokkentypes gezien, nu hebben ze juist een voorsprong." Ole Bouman - directeur NAi "We moeten investeren in kwaliteit door keuzes te maken en visies tentoon te spreiden. Er wordt in Amsterdam zo slecht gekozen. Het gaat me om de totale beleving van de stad, niet de ervaring van het museum die pas na de kassa begint." Wim Pijbes - directeur Rijksmuseum "Als klassieke muziek-meisje uit de grachtengordel moest ik me in Noord opstellen als gast en luisteren naar de mensen waar ik op bezoek was. Ik geloof in het samenwerken met de mensen om je heen, ook al zijn zij alcoholist of zonder enige affiniteit met kunst en cultuur." Floor Ziegler - artistiek leider Noorderparkkamer en Broedstraten Amsterdam Noord "Als je iedereen betrekt bij je project kun je mensen motiveren om mee te denken. De sleutel waar ik anderen mensen mee beweeg is 'na te gaan wat hen beweegt'. Ik wil de verhalen van anderen horen en verder gaan dan alleen mezelf en mijn kunst." Neske Beks - artistiek leider van Jeugdtheaterschool Zuidoost Meike Zwaan http://www.dezwijger.nl/id/40518 ARTICLE text network_contribution 1 http://www.dezwijger.nl/id/43025 2012-02-02T12:09:22+01:00 Report: Anders denken, anders doen #6

Braakliggend terrein en lege kavels: hoe vul je die (tijdelijk) in? Lobke Alkemade deed mee aan een brainstormsessie en doet verslag.

Van sociaal programma naar maatschappelijk vastgoed TIJDELIJKE INRICHTING NOORDERHOF-ZUID door Lobke Alkemade Nieuw West is in beweging. Dat bleek al vorige week bij Talk of the Town #38, tijdens een update over dit stadsdeel. Deze week gingen we een stapje verder. Tijdens de zesde editie van Anders denken, anders doen werden de deelnemers aan het werk gezet om plannen te smeden voor de tijdelijke inrichting van het Noorderhof-Zuid, het voormalige parkeerterrein van het Sloterparkbad, aan de Sloterplas. Tijdelijkheid in de stedelijke ontwikkeling lijkt een vrij nieuw begrip. Door de crisis blijven veel terreinen voor onbepaalde tijd leeg. Bouwplannen worden op de lange baan geschoven en projecten komen stil te liggen: geen goed nieuws voor het aanzien van de wijk. Verrommeling en een slechte reputatie liggen op de loer. Tijdelijke invulling van deze ruimtes kan in zo'n situatie uitkomst bieden. Maar zoals crisis van alle tijden is, zo blijkt ook tijdelijke inrichting een begrip dat al veel langer mee gaat. Tom Bergevoet van Temp.Architecture kwam met het prachtige voorbeeld van de Amstelkerk op het Amstelveld. Een project dat toentertijd (in de 17e eeuw!) al als tijdelijke noodkerk werd neergezet naast het eigenlijke te bebouwen stuk grond. Een perfecte oplossing ten tijde van een economische crisis, niet alleen voor dat moment maar ook voor de toekomst; de 'houten predikschuur' deed prima dienst en de stenen kerk is nooit gebouwd. Tijdelijkheid biedt dus kansen, dat mag duidelijk zijn. Als een lopend vuurtje grijpt het fenomeen om zich heen. Stond voorheen vooral Berlijn nog bekend om deze aanpak, tegenwoordig weet men ook in Amsterdam zeer goed raad met braakliggende terreinen. <a href="http://www.gisdro.nl/braakliggende_terreinen/">De digitale kaart van DRO</a>, gepresenteerd door Barbara Ponteyn, mag hierin best een hoogtepunt genoemd worden. Deze kaart* laat namelijk op een heel overzichtelijke manier zien waar de braakliggende terreinen in Amsterdam zich bevinden. Daarnaast geeft het inzicht in de duur, de mogelijkheden, de grootte en de contactpersonen van de terreinen. Op een presenteerblaadje wordt het de burger aangereikt. Kortom, de stad ligt aan je voeten. De gemeente lijkt ons bijna te smeken: “Doe er wat mee!”. Die kans laten we niet aan ons voorbij gaan, vanavond beginnend bij Noorderhof-Zuid. Met de mogelijkheden, kansen en toekomstperspectieven van de voorafgaande presentaties in het hoofd gaat iedereen in kleinere groepjes enthousiast aan het werk. Al snel worden de eerste plannen duidelijk. Blijkbaar kwam niet iedereen blanco naar deze bijeenkomst. Mensen met al ver ontwikkelde plannen proberen vanavond hun kans te grijpen, maar ook de bewoners zijn vertegenwoordigd met ideeën over hun buurt. Van natuurspeelvelden tot gedetailleerde ontwerpen voor groenplannen in uitgeholde boomstammen. Het komt allemaal langs. Ook een ander mooi voorstel waarbij niet zozeer wordt gekeken naar wát er moet komen maar eerder hoe de plek zich tot zijn omgeving moet manifesteren; van achterkant naar voorkant. Het meest opvallende voorstel was misschien wel de mogelijkheid voor een tijdelijke kampeervoorziening op het terrein, een plan dat erg in de smaak viel bij het 'publiek'. Ideeën te over dus, dat mag duidelijk zijn na deze avond. De keus en moeilijke taak is nu aan het stadsdeel en de bewoners. Wie mag zijn ei kwijt in Nieuw West? Of worden er straks eieren gelegd op een kinderboerderij? Tijdelijke invullingen van braakliggende terreinen lijken na deze avond verre van een tijdelijke oplossing. Momenten tussen afbraak en bouw zullen altijd blijven bestaan, crisis of niet. Een tijdelijk gebruik biedt de stad op zo'n moment een speelplek om nieuwe ideeën te testen, de burger actief te betrekken en de stad leefbaar te houden. Maar bovenal biedt het een kans om als stad creatief te blijven. *website digitale kaart: <a href="http://www.gisdro.nl/braakliggende_terreinen/">http://www.gisdro.nl/braakliggende_terreinen/</a> - ARTICLE text 1 http://www.dezwijger.nl/id/42941 2012-01-27T17:09:54+01:00 Pitch je fotoproject!

Nieuwe fotografen met een droomproject gezocht voor 5 maart.

De Donkere Kamer zoekt drie fotografen die hun project op maandag 5 maart 2012 in drie minuten willen pitchen. Het publiek bepaalt hoe het entreegeld van de avond wordt verdeeld over de drie projecten. Crowdfunding is een populair onderwerp in de fotografie: de gezamenlijke financiering van een project door een netwerk van geïnteresseerden. Met 'Pitch je fotoproject' stelt <a href="http://www.dezwijger.nl/dedonkerekamer">De Donkere Kamer</a> drie fotografen in staat hun droomprojecten gefinancierd te krijgen door 'de crowd'. De ca. 300 bezoekers van het programma betalen vijf euro entree en bepalen hoe de opbrengst van de avond verdeeld wordt over de drie fotografen. De FotografenFederatie vermeerdert het opgehaalde bedrag. En FotoLabKiekie en Hollandse Hoogte hebben leuke aanbiedingen voor de pitchende fotografen. Dus: kan je een financiële bijdrage voor de start van je fotoproject goed gebruiken? Wil je een fotoboek maken maar heb je nog niet genoeg geld? Heb je geld nodig voor prints voor een nieuwe expositie? En vooral: heb jij een goed verhaal waarmee je het publiek in drie minuten denkt te kunnen overtuigen van je plannen? Stuur dan uiterlijk donderdag 9 februari 2012 een mail met motivatie (waar heb je het geld voor nodig), projectplan (max. 1 A4), een recente cv en portfolio (max. 10 foto’s), dit alles in een enkele pdf van niet meer dan 5 MB naar: pitchjefotoproject@fotografenfederatie.nl en wie weet mag jij maandagavond 5 maart 2012 je project komen presenteren! Belangrijk!: Aanmeldingen die niet als een enkele pdf worden aangeleverd nemen wij niet mee in de selectie. Tijdens <a href="http://www.dezwijger.nl/dedonkerekamerDe">Donkere Kamer</a> staat de fotografie van nu centraal. De Donkere Kamer is een initiatief van de FotografenFederatie in samenwerking met Pakhuis de Zwijger, PhotoQ en Hollandse Hoogte. De Donkere Kamer #9 ma. 5 maart 2012 | 20:00 uur Pakhuis de Zwijger | grote zaal - ARTICLE text 1 http://www.dezwijger.nl/id/42687 2012-02-02T12:05:50+01:00 Report! Tafel van 5 #8: Amsterdam als creatieve hub in geglobaliseerde wereld.

Deze editie ging over Amsterdam als belangrijke transitplek waar wereldklasse en nieuw talent elkaar wederzijds beinvloeden.

Amsterdam heeft een rol als creatieve hub in een globaal netwerk. Het is een transit city, tegelijkertijd een stad van aankomst en een stad van vertrek. Hierdoor heeft Amsterdam de dynamiek van een stad die nooit af is en zich op verschillende manieren tot haar omgeving en gebruikers kan verhouden. De stad moet op zoek naar een mentaliteit en handelingsperspectief dat daar op aansluit. Amsterdam moet een manier vinden om chaos en toeval te faciliteren en daarmee een belangrijke samenloop van omstandigheden te regisseren. Creativiteit en ondernemingszin zijn essentieel en vrijheid en tolerantie zijn daar belangrijke voorwaarden voor. Het geeft ruimte aan creatieve geesten om de stad zich eigen te maken en laat nieuwkomers door middel van ondernemerschap en eigen initiatief van een interculturele stad een internationale stad maken. Juist de periferie, de rafelranden van de stad spelen in tijden als deze een belangrijke rol in het scheppen van de stad. Burgerschap en eigenaarschap maken van de kleine metropool Amsterdam een dynamische stad die zich blijft vernieuwen en met zijn gebruikers meebeweegt en meegroeit. Door vrijheid en tolerantie behoudt men de authenticiteit van de Amsterdammers en hun talenten waardoor het verhaal van de stad amsterdam kan worden verteld. <a href="http://www.dezwijger.nl/page/42690/nl"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/qbwx/image/549/42690-400-267.jpg" height="267" width="400" alt="" title="Zuzanna Skalska"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Zuzanna Skalska - Pakhuis de Zwijger" href="/page/42690/nl">Zuzanna Skalska</a> Amsterdam is een plek waar wereldklasse en talent elkaar ontmoeten en versterken. Door te concentreren op een leven lang leren kan niet alleen een nieuwe generatie zich optrekken aan wereldklasse, maar kan wereldklasse zich continu blijven voeden en vernieuwen. Er zit een groot belang in deze compatibiliteit van denken tussen de verschillende generaties. De schaalgrootte waarop Amsterdam functioneert is van grote relevantie. Enerzijds is opschaling nodig, om zich als speler in een geglobaliseerde en door enorme metropolen gedomineerde wereldeconomie, te kunnen blijven manifesteren. Anderzijds moet de aandacht liggen op het kleine om daarmee de menselijke maat te behouden. Burgers, ondernemers, kunstenaars etc. vinden op deze lokale schaal de handelingsvrijheid om zichzelf en de stad te ontplooien. Deze ambiguiteit is de karakterisering van een creatieve hub in een gegelobaliseerd netwerk. "Dingen zijn alleen zichtbaar als het in een verhaal zit. Door de alternatieve verhalen in de stad, de krochten van de stad, te leren kennen maak je je de stad eigen. Je moet de stad en zijn processen kennen om de stad te begrijpen." Robert Alberdingk Thijm, scenarioschrijver "In een netwerk kun je dingen authentiek houden, mijn projecten worden gedaan door vriendendiensten en mini vriendenclubs, omdat we het elkaar gunnen. De overheid kan die netwerken faciliteren en zo wat van iedereen is onafhankelijk houden." Mariette Hoitink, HTNK "Door het regisseren van toeval en chaos houd je de mooie particuliere initiatieven in stand. We moeten naar werkprocessen toe waarin de gemeente niet meer de belangrijkste actor is. Het gaat om het thuis laten voelen van de culturele industrie in de stad om eigen initiatieven te laten ontplooien." Giep Hagoort, Hoogleraar Kunst & Economie "Amsterdam is teveel naar binnen gekeerd en zou zich moeten opschalen, we zouden een balans moeten zoeken tussen wereldklasse en de ontwikkeling van eigen talent. Dat maakt Amsterdam internationaal in plaats van intercultureel." Hans Karssenberg, STIPO "Vanuit het zijn van een transit kun je je als stad vestigen tussen metropolen. Het gaat om de specialisatie van regio's, ik geloof in de regionalisering, daarmee krijg je een netwerk van specialisatie." Zuzanna Skalska, Senior Consultant Design Trends Research, VanBerlo Meike Zwaan http://www.dezwijger.nl/id/40518 ARTICLE text 1 http://www.dezwijger.nl/id/42573 2012-01-20T15:24:09+01:00 Tafel van 5 #9: De Gasten

Maak kennis met de gasten van de Tafel van 5 #9: Wim Pijbes, Floor Ziegler, Neske Beks, Ole Bouman en Marjo van Schaik

Pakhuis de Zwijger bestaat 5 jaar. Om dit te vieren ontvangt directeur Egbert Fransen in het programma-seizoen 2011 - 2012 honderd creatief ondernemers en denkers aan twintig Tafels van 5. Een vijf uur durend, vijfgangen diner met op tafel de centrale vraag: Wat moet er, gezien de huidige politieke, economische, technologische en maatschappelijke ontwikkelingen, de komende vijf jaar in de stad Amsterdam gebeuren? Wat zijn de prioriteiten, wat moet er vooral wel gedaan worden en wat moeten we laten lopen? Wie moet wat doen en wat ga jij zelf bijdragen, samen met wie? <a href="http://www.dezwijger.nl/page/42577/nl"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/qbwx/image/297/42577-283-400.jpg" height="400" width="283" alt="" title="Tafel van 5, Wim Pijbes"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Tafel van 5, Wim Pijbes - Pakhuis de Zwijger" href="/page/42577/nl">Tafel van 5, Wim Pijbes</a> Wim Pijbes (1961, directeur Rijksmuseum) Kunstgeschiedenis in Groningen en werkte na zijn doctoraal examen in Theater Lantaren/Venster in Rotterdam. Vanaf 1992 organiseerde hij in verschillende landen (o.a. Japan en Italië) een aantal tentoonstellingen over 17e-eeuwse Nederlandse schilderijen en over “Dutch Design”. In 1994 richtte hij de onderneming Art Support op en organiseerde hij diverse tentoonstellingen in Milaan, Keulen en Frankfurt. Twee jaar later werkte Wim voor de Kunsthal Rotterdam, en was daar van 2000 tot en met 2008 directeur. In juli 2008 werd Wim directeur van het Rijksmuseum. Daarnaast is Wim lid van de Raad van Commissarissen van Broadview Holding, voorzitter van de Raad van Toezicht van Droog Design, bestuurslid van de Vereniging Rembrandt en bovendien voorzitter van de Penseeljury (CPNB) en voorzitter van de jury van de Shell Young Technical Award. Wim Pijbes heeft gepubliceerd in diverse tijdschriften, catalogi en boeken, o.a. Form, Arts of Asia, The Art Newspaper en The International Journal of Museum Management & Curatorship. <a href="http://www.dezwijger.nl/page/42578/nl"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/qbwx/image/520/42578-283-400.jpg" height="400" width="283" alt="" title="Tafel van 5, Floor Ziegler"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Tafel van 5, Floor Ziegler - Pakhuis de Zwijger" href="/page/42578/nl">Tafel van 5, Floor Ziegler</a> Floor Ziegler (artistiek leider Noorderparkkamer en Broedstraten Amsterdam Noord) was actief als zakelijk leider en coach in de wereld van de klassieke muziek voordat ze door het Amsterdams Fonds voor de Kunst werd gevraagd om cultuurverkenner te worden in haar eigen Stadsdeel Amsterdam Noord. Ze nam het initiatief tot de Noorderparkkamer, een houten paviljoen met podium, waar creatieve initiatieven tot ontplooiing komen en waar met kunst en cultuur als bindmiddel de betrokkenheid van de wijkbewoners bij hun eigen leefomgeving wordt vergroot. Ze werkt zonder beleid en structuur maar vanuit de kracht van de bewoners en gebruikers van de stad. Ze mobiliseert talent en helpt hen bij het verwezenlijken van hun dromen waarbij ze de rol aan neemt van verbinder, iedereen vindt een plek in haar projecten. Daarnaast nam Floor in 2010 het initiatief tot de Broedstraten. Door het succes van haar aanpak is Floor veelgevraagd spreker en adviseur op het gebied van kunst en cultuur, wijken en stadsontwikkeling. <a href="http://www.dezwijger.nl/page/42581/nl"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/qbwx/image/502/42581-283-400.jpg" height="400" width="283" alt="" title="Tafel van 5, Neske Beks"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Tafel van 5, Neske Beks - Pakhuis de Zwijger" href="/page/42581/nl">Tafel van 5, Neske Beks</a> Neske Beks, schrijfster & theatermaakster, is geboren en getogen in Mortsel, bij Antwerpen, en woont sinds de jaren '90 in Amsterdam. Ze is de dochter van een Vlaamse moeder en een Gambiaanse vader en groeide vanaf haar derde week op bij een Vlaams arbeidersgezin. Neske is opgeleid als kleinkunstenaar en actrice maar ontwikkelde zich al snel tot theatermaker en was oprichter van de Schrijfwerkplaats, een talentontwikkelingsplek van Frascati in Amsterdam. Ze toerde door het land met verschillende voorstellingen en werkte als scenarioschrijver voor diverse omroepen. Haar regiedebuut, de documentaire 'Eigen Volk', is in het voorjaar van 2011 uitgezonden door de VPRO. 'Eigen Volk' is een persoonlijke film waarin ze het verhaal van haar Vlaamse familie vertelt. Daarnaast schrijft ze aan haar roman met de werktitel De Kleenex Kronieken. Sinds 2011 is Neske artistiek leider van Jeugdtheaterschool Zuidoost. <a href="http://www.dezwijger.nl/page/42582/nl"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/qbwx/image/227/42582-283-400.jpg" height="400" width="283" alt="" title="Tafel van 5, Ole Bouman"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Tafel van 5, Ole Bouman - Pakhuis de Zwijger" href="/page/42582/nl">Tafel van 5, Ole Bouman</a> Ole Bouman (directeur NAi). Voor zijn aanstelling bij het NAi was Ole Bouman werkzaam als hoofdredacteur van het tijdschrift Volume en directeur van de stichting Archis. Volume is een samenwerking tussen Archis, AMO en de Graduate School of Architecture, Planning and Preservation van Columbia University, waarin grenzen worden verlegd en het innemen van nieuwe posities in een veranderende samenleving wordt onderzocht. Als directeur van de stichting Archis hield hij zich bezig met publiceren/uitgeven, consultancy en als overheid-onafhankelijke organisatie, het opzetten van relaties tussen lokale partijen met een behoefte aan expertise en het wereldwijde netwerk van Archis. Sinds 2007 is Ole directeur van het Nederlands Architectuurinstituut, een van de grootste architectuurcentra ter wereld. Ole is tevens auteur, curator en docent, o.a. aan het Massachusetts Institute of Technology in Cambridge MA. Hij publiceerde o.a. in de encyclopedie “The Invisible in Architecture” en het manifest “De Strijd om Tijd” en hij maakte tentoonstellingen voor o.a. Manifesta 3 en Museum Boijmans van Beuningen. Bovendien geeft hij regelmatig lezingen aan internationaal gerenommeerde universiteiten en culturele instellingen. <a href="http://www.dezwijger.nl/page/42580/nl"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/qbwx/image/773/42580-283-400.jpg" height="400" width="283" alt="" title="Tafel van 5, Marjo van Schaik"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Tafel van 5, Marjo van Schaik - Pakhuis de Zwijger" href="/page/42580/nl">Tafel van 5, Marjo van Schaik</a> Marjo van Schaik (change facilitator) begon haar carrière in de commerciële sector, daar heeft ze geleerd leiding te geven, te coachen en trainingen te geven. Haar werk was altijd sterk resultaat gericht: scoren en werken met strakke budgetten en planningen. Na ruim tien jaar maakte Marjo de overstap naar de culturele sector en werd verantwoordelijk voor de bedrijfsvoering van Het Muziektheater in Amsterdam. In 2006 werd ze vervolgens directeur van ZO! cultuur Zuidoost Foundation. Daarnaast is zij gaan deelnemen aan besturen van verschillende lokale en landelijke culturele organisaties. Na de overstap van commercieel naar non-profit/cultureel maakte ze vervolgens de overstap van groot naar klein. Een pioniers-organisatie waarvan de werkorganisatie bestond uit een zeer klein team. Nu combineert ze al deze ervaringen als zelfstandig ondernemer en werkt het liefst op het snijvlak van culturele organisaties met een sterke maatschappelijke betrokkenheid. Daarnaast blijft ze gefascineerd door het commerciële werken. Het liefst werkt ze aan vraagstukken met een culturele inslag, een maatschappelijke relevantie en een commerciële taakstelling. Rode draad is inzetten, organiseren en begeleiden van veranderingen tot verbetering van resultaat in termen van geld en inspiratie. - ARTICLE text 1 http://www.dezwijger.nl/id/42276 2012-01-11T16:29:59+01:00 Loflied op de creatieve stad door F. Starik Op 27 januari 2012 neemt F. Starik afscheid als stadsdichter van Amsterdam in de Sugar Factory, waar ook zijn opvolger bekend zal worden gemaakt. Eén van zijn laatste gedichten in dienst van de stad is dit loflied op de creatieve kant van Amsterdam. - ARTICLE text 1 http://www.dezwijger.nl/id/42268 2012-01-17T11:51:25+01:00 Staat van de Creatieve Stad door Hedy d'Ancona Op dinsdag 10 januari luidde Pakhuis de Zwijger samen met partners Salto, Cultuurfabriek, de Waag (= Waag Society), AFK en PICNIC het nieuwe jaar in met een borrel voor ondernemend en creatief Amsterdam. Hierbij kreeg Hedy d'Ancona (na het uitspreken van de eerste Staat van de Creatieve Stad, zie onder) de Zilveren Medaille van Amsterdam uitgereikt uit handen van Burgemeester Eberhard van der Laan, voor haar inspanningen voor de kunst- en cultuursector, de vrouwenzaak en Amsterdam in het algemeen. D'Ancona nam gisteren afscheid als voorzitter van de Raad van Toezicht van het Amsterdams Fonds voor de Kunst (AFK). De Zilveren Medaille is een onderscheiding voor personen die zich buitengewoon verdienstelijk hebben gemaakt voor de stad Amsterdam. Ook Sylvia Dornseiffer (directeur AFK) en Carolien Gehrels bedankten D'Ancona voor haar verdiensten. Stadsdichter F. Starik droeg een <a href="http://www.dezwijger.nl/page/42276/nl">gedicht</a> voor. <a href="http://www.dezwijger.nl/page/42401/nl"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/qbwx/image/733/42401-400-266.jpg" height="266" width="400" alt="" title="Hedy d'Ancona ontvangt Zilveren Medaille van Amsterdam uit handen van Burgemeester Van der Laan ©Henri Smeets"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Hedy d'Ancona ontvangt Zilveren Medaille van Amsterdam uit handen van Burgemeester Van der Laan ©Henri Smeets - Pakhuis de Zwijger" href="/page/42401/nl">Hedy d'Ancona ontvangt Zilveren Medaille van Amsterdam uit handen van Burgemeester Van der Laan ©Henri Smeets</a> Check <a href="http://www.parool.nl/parool/nl/224/BINNENLAND/article/detail/3117801/2012/01/12/Haagse-botheid-ergert-Van-der-Laan.dhtml">hier</a> het artikel uit het Parool waarin de reactie van Burgemeester Eberhard van der Laan over de eerste Staat van de Creatieve stad wordt uitgelicht. <a href="http://www.dezwijger.nl/page/42270/nl"> <img src="http://fast.mediamatic.nl/f/qbwx/image/988/42270-400-266.jpg" height="266" width="400" alt="" title="Burgemeester Van der Laan ©Henri Smeets"/> </a><a title="Vergroot afbeelding - Burgemeester Van der Laan ©Henri Smeets - Pakhuis de Zwijger" href="/page/42270/nl">Burgemeester Van der Laan ©Henri Smeets</a> Speech van Hedy 'd Ancona: eerste Staat van de Creatieve Stad Dames en heren. Schreeuwend en wandelend heeft de kunstwereld het afgelopen jaar laten zien hoe verontwaardigd ze was. En hoe vernederd ze zich voelde door de brute aanslag van de Haagse politiek. Zoveel en zo disproportioneel op het budget bezuinigen. Het schofferen van haar belangrijkste adviesorgaan. Het propageren van het ondernemerschap. Terwijl tegelijkertijd de BTW op entreekaarten en kunstwerken meer dan verdrievoudigd werd. Hier werd van overheidswegen gemanifesteerd, dat het om meer ging, dan om geld alleen. Uit alles bleek een dedain voor kunst. Kunstenaars werden weggezet als verwende subsidie slurpers wier producten overbodig zijn, dan wel dienen ter bevrediging van een elite. Van een linkse hobbyclub. En dat alles op de zak van de hardwerkende, gewone, Nederlandse belastingbetaler. Nu we een tijdje verder zijn, blijkt zo'n opstelling een soort aanzuigende werking te hebben. Je hoort en leest steeds vaker begrip voor Zijlstra's ingreep: het bed moest ook nodig eens worden opgeschud. Voor Amsterdam, die creatieve stad, lijkt me die zogenaamd frisse wind, een overbodige afkoeling. Steim, het Schönberg Ensemble, Premsela Instituut, de Rijksacademie kunnen hier wellicht niet behouden blijven. En dat is een verlies. De toezegging van de staatssecretaris, dat hij de top wil sparen, is provocerend. Zoals onze wethouder terecht opmerkte. Waar Amsterdam het grootste deel daarvan betaalt. En dat zal dus ten koste gaan van andere instellingen. En dan is, behalve die bezuinigen, er nog de algemene financiële toestand. Die zware en nare consequenties heeft voor creatieven hier, in deze stad. Laten we het dus eens hebben over de 'State of the Creative City', over Amsterdam. Welnu, beste aanwezigen. Noch het dichtkraaien van de geldkraan, noch de paranoïde opstelling ten opzichte van kunst, kan kunstenaars zelf de mond snoeren. Dwars door alles heen is er de onstuitbare behoefte om fantasieën gestalte te geven, om iets te realiseren dat moet worden gehoord, of gezien. Voorbij de verontwaardiging, zien we nieuwe allianties ontstaan met onconventionele partners, zoals in de creatieve industrie. Die daardoor haar kracht als innovatiemotor kan aantonen. Er wordt geëxperimenteerd met alternatieve financieringsmodellen, die het nodig maken dat er een extra oriëntatie en een sterkere oriëntatie op het publiek plaatsvindt. We zien het begin van rafelranden in de stad doordat de onderbenutte infrastructuur wordt gebruikt voor pop-up ateliers, informele broedplaatsen en culturele buurtcentra. Het gewone leven wordt ingelijfd. Waardoor wijken prachtiger en mensen krachtiger worden. En de betrokken kunstenaars leveren daarbij niet hun artistieke autoriteit in, maar wel hun maatschappelijk isolement. Hun verbindingen met subculturen dienen er niet toe om wijkbewoners op te voeden, maar om hun leefwereld als inspiratiebron te gebruiken. Crowdsourcing en crowdfunding, ze maken abstinenten tot deelnemers en mede-eigenaars. zoals bij de Straatkunstprijs, een transmediale campagne en publieksverkiezing van kunst in de openbare ruimte. Dat stimuleert het debat en creëert betrokkenheid. Het beeld wordt ons beeld. Of het Zina platform, Moes, dat samen met de bewoners van de volkstuinen Buikslotermeer, verhalen verzamelt voor een muziektheatervoorstelling, waarbij regisseur Adelheid Roosen samenwerkt met Paul Koek en zijn acteurs en muzikanten van de Veem-fabriek. Of, ook van Zina, de Wijksafari in Amsterdam West voor niet-bewoners. In Noord is de stichting Noorderparkkamer succesvol in het leggen van contacten tussen wijkbewoners via allerlei projecten. Een extra paviljoen, de Noorderparkbar, werd ontworpen en wordt uitgevoerd door SLA architecten, Overtreders West en Young Designers. Young Designers, die het koppelen van dit alles verrichten met sociale netwerken in Amsterdam Noord. Young Designers en Industry ontwierpen met jongeren in West een nieuwe kledinglijn. En hier, in de Zwijger, is er het zelfbouwcafé. Een maandelijks platform van zelfbouwers die samenwerken met architecten en met de Gemeente. In Nieuw Sloten is er ACTA, het voormalig gebouw van tandheelkunde, waar studentenhuisvesting gecombineerd wordt met een creatieve broedplaats en bewoners en entrepreneur samen het bestuur vormen. Het zijn natuurlijk maar een paar voorbeelden van de creativiteit die deze stad herbergt. Ze maken je directe leefomgeving leuker en ze maken telkens ook weer een soort verantwoordelijkheidsgevoel wakker om het leuk te houden. Op andere terreinen zie je die inzet ook. Bij De Zoete Inval vervangen kunstenaars docenten die zijn uitgevallen. Het wordt je als stad in de schoot geworpen. Net zoals de Amsterdam promotie in China, via Salto. - ik ga het allemaal niet uitleggen, maar het is echt bizar als je het leest. Hoeveel miljoenen er via Salto daar te horen krijgen wat deze stad biedt - Of nu we het over media hebben, de spannende alliantie tussen Salto, AT5, het Parool, RTV Noord Holland en de AVRO. Het is een fase, dames en heren, waarin de creatieven in deze stad dus tot verrassende coalities komen. Zoals het architectenbureau DUS met het toneelgezelschap de MUG. Of tot verkenning van nieuwe grenzen, zoals ook hier in de Zwijger, Indie Brands; jonge ontwerpers die hun onafhankelijkheid willen aantonen door voor hun eigen duurzame producten hun eigen markt te creëren. Geldt eenzelfde onafhankelijkheid van de markt, van subsidies, van opdrachtgevers., ook waar het gaat om de politiek? De bestuurders van de Creative City? Kunnen die achterover leunen en het aantal verkochte entreebewijzen als legitimatie beschouwen om de kunst te ondersteunen? Of, nog onzinniger, verlangen dat alle kunst de community dient, de burgerzin stut, de cohesie vergroot? Manifesteren zij hun creativiteit door de mantra: 'horecabestemming' of 'evenement'? Nee. De State of the Creative City behoeft een Overheid die beseft dat, net als in de wetenschap, fundamentele kunst onontbeerlijk is. High culture, waarin onderzoek, experiment en vakmanschap, waardoor thema's worden doorgegeven aan de meer populaire en de toegepaste kunst. Zoals de opera dat deed naar de musical en de reclame. Een overheid die doorheeft dat je, voor de oplossing van urgente maatschappelijke vraagstukken, creatieven nodig hebt. Hoe breiden we deze stad in, nu aan het uitbreiden een halt is toegeroepen? Hoe wonen, werken en verpozen zich bewoners van de creatieve stad? Waar er anders gewerkt wordt, de bevolking anders is en waar spaarzaam energiegebruik en duurzaamheid wellicht tot vrolijke uitdagingen worden gemaakt? Hoe positioneert de Creative City zich in een globaliserende wereld? Een overheid die niet alleen zelf een voorbeeld is als opdrachtgever, maar ook anderen daartoe uitdaagt, die ruimte creëert voor kweekvijvers en free zones. Die faciliteert waar innovatie daarom vraagt en die ook kleinschalige initiatieven verbindt en verankert. Kortom, een creatieve overheid die blijvend investeert, faciliteert en stimuleert in alles wat deze stad doet en zal blijven tintelen. - ARTICLE text 1